martes, 13 de noviembre de 2018

CONCURSO ESCOLAR DE TEATRO LIDO (FOTOGRAFÍAS)

(FIOT 2018)

27 FESTIVAL INTERNACIONAL OUTONO DE TEATRO DE CARBALLO

XVIII CONCURSO ESCOLAR DE TEATRO LIDO
"XOSÉ MANUEL EIRÍS"




GRUPOS FINALISTAS



1ª CATEGORÍA

NENOS DE EDUCACIÓN INFANTIL OU PRIMARIA 
(MENORES DE 11 ANOS)




2º ACCESIT

"O GALO QUIRICO"
"GRUPO OS TEATREIROS" DO CEIP XESÚS SAN LUIS ROMERO




2º ACCESIT

"MARUXA A MARIÑEIRA"
"GRUPO MARIÑEIRAS" DO CPI CABO DA AREA DE LAXE




2º PREMIO

"POBRES ANIMALIÑOS"
"GRUPO AGASALLO" DO CPR ARTAI




1º PREMIO

"QUERO SER OUTRO"
"GRUPO CARDUME" DO CEIP FOGAR





2ª CATEGORÍA

NENOS DA ESO, BACHARELATO OU CF DE GRAO MEDIO
(DE 12 ANOS OU MÁIS)




ACCESIT

"PUCHIÑO VERMELLO"
"GRUPO LENDO LENDAS" DO IES ALFREDO BRAÑAS





2º PREMIO

"AS SETE MULLERES DO ANLLÓNS"
"GRUPO AS SETE MULLERES DO ANLLÓNS" DO CPI AS REVOLTAS DE CABANA





1º PREMIO

"O LADRÓN"
"GRUPO OS TEATREIROS" DO IES MONTE NEME 





CAXOTO, ANIMADOR DA GALA, CO XURADO E AUTORIDADES



REPORTAXE FOTOGRÁFICA

GRUPO OS TEATREIROS DO SAN LUIS




GRUPO AGASALLO








GRUPO CARDUME






GRUPO MARIÑEIRAS







GRUPO AS SETE MULLERES DO ANLLÓNS






GRUPO LENDO LENDAS



GRUPO OS TEATREIROS DO MONTE NEME





CAXOTO




NOTA:
FOTOGRAFÍAS FACILITADAS POR JOSÉ MARÍA DE LA VIÑA 
GRAZAS


SAÚDE E LARGA VIDA AO FIOT
santipazos-intrusosenlared

lunes, 5 de noviembre de 2018

XOGRAR DO OUTONO 2018

(FIOT 2018)
27 FESTIVAL INTERNACIONAL
OUTONO DE TEATRO DE CARBALLO



XOGRAR DO OUTONO 2018
MANUEL LOURENZO


Manuel Lourenzo foi elixido nesta vixésimo sétima Edición do FIOT como Xograr de Outono por ser un dos referentes do teatro en Galicia. Dramaturgo, director, actor, promotor teatral e formador de xeracións de actores, Manuel Lourenzo é unha das persoas imprescindibles para a creación do teatro galego, quen dedicou a súa vida a esta arte.

Manuel Lourenzo é licenciado polo Institut del Teatre de Barcelona, comezou a súa andadura teatral profesional nos anos 60, coa vontade de impulsar un teatro galego propio, enraizado na nosa cultura.  Fundou compañías, escolas e proxectos teatrais transcendentais como o Grupo de Teatro o Facho, o Teatro Circo que desembocará na Escola Dramática Galega, a Compañía Teatral Luís Seoane, o Clube de Teatro Elsinor ou a escola, revista e actual compañía, Casahamlet.
Escribiu preto de dous centenares de obras dramáticas breves, como Romaría ás Covas do Demo, Veladas indecentes, O circo de medianoite ou a premiada no 2017 Suite Artabria. Ademais é  tradutor de numerosos autores clásicos e contemporáneos, autor de novela e de ensaio.
Actor de teatro en numerosas producións da súa compañía e noutras, é moi valorado no sector audiovisual, destacando a interpretación de míticos personaxes da televisión ou longametraxes.

Na súa prolífica traxectoria, como escritor e director teatral recibiu numerosos premios: Abrente, o Nacional de Literatura Dramática, Pedrón de Ouro, Premio Nacional da Cultura Galega en Artes Escénicas, Premio Álvaro Cunqueiro, o Maruxa Villanueva ou o Otero Pedrayo, entre outros. E é tamén profesor Honoris Causa pola Escola Sup. de Arte Dramática de Galicia.

Como todos vostedes coñecen este nomeamento honorífico do Festival Internacional Outono de Teatro recoñece unha persoa ou entidade que destaque pola súa traxectoria na promoción e desenvolvemento do teatro en Galicia. A elección da galardoada correspóndelle aos anteriores Xograres de Outono e á AC Telón e Aparte.



Estamos inmensamente agradecidos a todas as institucións que fan medrar co seu apoio o ritmo do FIOT, que nos acreditan como unha gran proposta desde unha pequena cidade, que nos impulsan cara ao máis alto das artes escénicas de Galicia.

E a vós, público do FIOT, a quen se debe este festival e que sodes o seu latexo para que sexa

O CORAZÓN DO TEATRO EN GALICIA.



NOTA: 
TEXTO E FOTO FACILITADOS POLA ORGANIZACIÓN DO FIOT

GRAZAS

domingo, 4 de noviembre de 2018

MICROTEATRO

(FIOT 2018)
27 FESTIVAL INTERNACIONAL OUTONO DE TEATRO CARBALLO

MICROTEATRO METRO CUADRADO

POR 15 MINUTOS DE GLORIA

SANTIAGO PAZOS

Este ano veño insistindo no carácter pedagóxico que ten o FIOT, con iniciativas innovadoras como se pode comprobar en moitas desas seccións que complementan o programa de sala oficial. No caso do Certame de Microteatro Metro Cuadrado funciona como un escaparate para grupos e compañías que precisan de visibilidade, de espazos nos que poder amosar a súa creatividade.

E que mellor escenario que Carballo para dar renda solta a esas iniciativas? Diversos establecementos comerciais da vila préstanse para exercer como pequenos e improvisados teatros onde actores e público, un pequeno número de espectadores, rompen as barreiras do espazo e case mesturados participan desa cerimonia tan saudable como é transcender os significados das mutuas realidades.

Despois dunha criba feita por un xurado competente, só seis grupos tiveron a sorte de gozar deses 15 minutos de gloria prometidos.






PREMIO MELLOR ESPECTÁCULO
MOITO MORRO TEATRO, con “A bonequiña”
Lugar: Ganesha Terapias Naturales.

Unha ambientación moi coidada e cunha dramaturxia compacta e clara. Bonita de ver en conxunto, pola súa factura estética e pola interesante proposta temática, con mensaxe e reivindicación social engadida. Para min os mellores deste II Certame de Microteatro, e vese que o resto do público tamén o considerou así.




PREMIO MELLOR ACTOR
DIEGO M. BUCETA, con “As vacacións máis longas”
Lugar: Galería de Arte Manolo Eirín.

Danza contemporánea. Ben feita, penso. Ou, mellor dito, executada con beleza. Pero, sen ser especialista no tema, penso que repetitiva en exceso. Ten ritmo e unha presentación estética conceptualmente moi lograda. Non era o meu preferido para ese premio, pero sospeito que a xente votou polo esforzo.


 

M+1(TEATRO CIRCO DANZA), con “Mi bici”
Lugar: Cereales Porteiro, SL.

Profesional traballo de clown e circo con momentos de interacción co público entretidas e divertidas. Tenro e virtuoso, mais non tanto como para sorprender. Seguramente máis apropiada para facer no programa de Teatro de rúa no xardín.


 

HELENA SALGUEIRO, con “Pan”
Lugar: Panadería Ana Mesejo.

Proposta rompedora, alternativa, cunha actuación bastante salientable. Canta e fai música de percusión cos elementos da panadaría. Mestura dramatización, folclore tradicional e danza contemporánea de xeito harmonioso. Quixo contar moito en pouco tempo e iso desluciu un pouco a súa participación. Sen dúbida ten un futuro prometedor. Era a miña aposta como mellor actriz.



FAUNOS, con “Antes que nada”
Lugar: Corredor do Pazo da cultura.

Van directos ao corazón, a parte sensible do espectador. A enfermidade, a compaixón, o amor por riba de calquera circunstancia. A proposta é boa, mais a representación dos actores non tivo a capacidade suficiente de transmitir todo iso que se intuía. Precisan de recorrido para que o espectáculo adquira peso.


 

TUKUMPÁS TEATRO, con “A historia das flores”
Lugar: Floraría Taibo.

Son bos e con ideas interesantes. Desta volta non chegaron ao nivel que nos amosaron o ano pasado, cando gañaron como actores e como espectáculo. Unha ambientación decadente para contar unha historia de amor e vida moi sinxela e tenra con música en directo. Mais penso que se perden en excesivos prolegómenos en vez de ir ao concreto, a sacarlle partido a un idea clara e concisa.




Saúde y larga vida…





jueves, 1 de noviembre de 2018

"LA VALENTÍA" de Alfredo Sanzol

(FIOT 2018)
27 FESTIVAL INTERNACIONAL OUTONO DE TEATRO CARBALLO

ESTRAMBÓTICO CASTICISMO
 (A propósito de “La valentía” de Lazona)

SANTIAGO PAZOS

  
¡Bravo por la música de Fernando Velázquez!  Porque consigue, desde los primeros acordes, meternos en esta comedia surrealista, delirante y estrafalaria. Heredera, dicen, del casticismo rancio de los Jardiel, Mihura o Paso. De rancio abolengo, por supuesto.

¡Bravo por la escenografía de Fernando Sánchez Cabezudo y la iluminación de Pedro Yagüe! Porque desde el minimalismo estético esbozan un mundo de transparencias, sombras y apariciones de una elegancia y un efectismo sobresaliente.

¡Bravo por los actores, por todos ellos! Porque consiguen actuar a la antigua. Gritando sin complejos. Exagerando cada gesto y cada movimiento como lo hacían aquellos cómicos españoles del siglo pasado.

Y ¡bravo por Alfredo Sanzol! Por su atrevimiento. Por arriesgar tanto. Por demostrar que hoy día también se puede hacer buen teatro, ya sea desde Shakespeare como en “La ternura” o desde el casticismo más puro como en “La valentía”.

Dice Sanzol, en el programa de mano, que es un autor cómico con aspiraciones filosóficas, de igual manera que hay muchos filósofos con aspiraciones cómicas. Y lo demuestra, por ejemplo, en esas reflexiones tan profundas y desternillantes de Jesús Barranco, como Clemen, y en frases memorables para no olvidar como “para morirse siempre hay tiempo”, etc.

Un espectáculo con ritmo, para divertir, sin pretensiones culteranas. Un teatro para todo tipo de públicos, del que se hacía antes, de ese teatro de siempre que no tiene otra pretensión que el espectador desconecte de su realidad y se meta en un enredo bien escrito y excelentemente dirigido. Construido con inteligencia y divertido.

No diría yo que es el tipo de teatro que a mí más me interesa, no le daría un sobresaliente, pero está bien. Está muy bien que las gentes de la escena como Sanzol sigan innovando, al tiempo que beben de la tradición, atreviéndose a recuperar temáticas y formas para que no caigan en el olvido y el ostracismo.




Salud y larga vida…